سنسور مجاورتی

سنسور مجاورتی (Proximity Sensor) نوعی حسگر است که برای تشخیص حضور یا عدم حضور یک جسم یا تغییرات موقعیتی بدون نیاز به تماس فیزیکی استفاده می‌شود. این سنسورها به‌طور گسترده در سیستم‌های اتوماسیون صنعتی، رباتیک، و دستگاه‌های الکترونیکی به‌منظور شناسایی موقعیت اشیاء و کنترل فرآیندها به‌کار می‌روند. ساختار: سنسورهای مجاورتی معمولاً از یک فرستنده (که می‌تواند امواج الکترومغناطیسی، صوتی یا نوری ارسال کند) و یک گیرنده برای تشخیص تغییرات در محیط اطراف خود تشکیل می‌شوند. این سنسورها می‌توانند به‌صورت القایی (Inductive)، خازنی (Capacitive)، نوری (Optical)، یا اولتراسونیک (Ultrasonic) باشند. ویژگی‌ها: عدم نیاز به تماس فیزیکی برای تشخیص اشیاء پاسخ‌دهی سریع و دقیق قابلیت تشخیص مواد مختلف (فلزی، غیر فلزی، مایعات و …) مصرف انرژی کم و پایداری بالا حساسیت به تغییرات موقعیتی و فاصله‌گذاری کاربردها: سیستم‌های اتوماسیون صنعتی برای شناسایی موقعیت قطعات و ماشین‌آلات سیستم‌های کنترل سطح مایعات یا موقعیت در مخازن استفاده در رباتیک برای جلوگیری از برخورد یا تعیین مسیر سیستم‌های امنیتی و نظارتی (مانند درب‌های خودکار یا گیت‌های امنیتی) ماشین‌آلات ساخت و تولید برای شناسایی قطعات چند نمونه از قطعه: سنسور مجاورتی القایی E18-D80NK سنسور مجاورتی خازنی TCS320 سنسور مجاورتی نوری مدل OP-14 سنسور مجاورتی اولتراسونیک HC-SR04 سنسور مجاورتی سری LJ12A3-4-Z/BY توضیحات تکمیلی: سنسورهای مجاورتی در صنایع مختلف برای تشخیص موقعیت و حرکت اشیاء به‌کار می‌روند و می‌توانند دقت بالایی در تشخیص فاصله و موقعیت اجسام داشته باشند. این سنسورها به‌ویژه در محیط‌هایی که تماس فیزیکی محدود است، یا در شرایطی که نیاز به دقت بالا و سرعت در پاسخ‌دهی است، کاربرد فراوانی دارند. انتخاب نوع سنسور مجاورتی بستگی به نوع جسم (فلزی یا غیر فلزی)، فاصله تشخیص و شرایط محیطی دارد.